panmojbogmoj

Idź do spisu treści

Menu główne

Rozdzial I - PAN BÓG strona 2

Pan Mój Bóg Mój > Rozdzial I - PAN BÓG
 

2Kor.6,16 Myśmy bowiem Świątynią Pana Boga żywego jak powiedział Pan Bóg: Zamieszkam w nich i będę się przechadzał pośród nich. I będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim. Jak z tekstu wynika, że musi się znaleźć lud Boży, w którym dosłownie zamieszka Duch Święty czyli Pan Bóg. Jak to już miało miejsce:
Dz.2,4
I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym (czyli Panem Bogiem) i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch poddawał. Teraz należy postawić pytanie: Czym wobec tego jest Duch Święty, że może zamieszkać w ludziach i to w dodatku przez siebie wybranych? Nim będzie odpowiedź na powyższe pytanie trzeba jeszcze jedną, bardzo ważną kwestię poruszyć, a mianowicie: że nieodzownym warunkiem zamieszkania Ducha Świętego czyli Pana Boga w człowieku jest  szukanie, odnalezienie, poznanie zgodnie z tym co jest zapisane w:
Jan 17,3
A to jest żywot wieczny aby POZNALI Ciebie Jedynego, prawdziwego Boga (Ducha Świętego) i Pana Jezusa Chrystusa, którego posłałeś. Tu od razu można odpowiedzieć, że Pan Jezus Chrystus został posłany przez Ducha Świętego, który jest Jedynym Bogiem i właśnie pierwszym warunkiem otrzymania życia wiecznego jest poznanie Ducha Świętego czyli Pana Boga, który ma w ludziach zamieszkać, gdyż tylko jedynie Duch Święty, czyli Pan Bóg jest bez początku i bez końca. Dlatego to jest żywot wieczny, że jeśli w kimś z ludzi zamieszka Duch Święty, który jest nieśmiertelny, tym samym ten staje się nieśmiertelny. Zgodnie z tym co jest zapisane w
Rzym.8,11 A jeśli Duch tego, który Pana Jezusa wzbudził z martwych mieszka w was, tedy Ten (Duch Święty), który Pana Jezusa Chrystusa z martwych wzbudził ożywi i wasze śmiertelne ciała przez Ducha swego, który mieszka w was. Tak więc niezmiernie ważne jest poznanie Ducha Świętego i Pana Jezusa Chrystusa, dla tych wszystkich ludzi, którzy gdzieś tam na dnie swojej osobowości mają nieodpartą chęć być zbawionymi, czyli osiągnąć najważniejszy i największy cel życia człowieka na ziemi, jest to życie wieczne. Jak już wspomniałem jest to pierwszym warunkiem szukania prawdy, odnalezienie i poznanie Ducha Świętego czyli Pana Boga. Z tym, że nie jest to jedyny warunek. Poznanie jest jak wspomniałem pierwszym warunkiem do osiągnięcia celu jakim jest życie wieczne. Każda gra wymyślona przez ludzi ma reguły i nie przestrzeganie ich dyskwalifikuje gracza. Gdy porównamy tę sprawę do gry, to okaże się, że są to reguły, których przekroczyć nie wolno, aby nie być zdyskwalifikowanym. Z tym, że tamte mają wartość znikomą, natomiast tu jest to gra o życie wieczne. Powracając do tematu poznania, czym jest Duch Święty. Bardzo ogólnie informuje nas:
Jer.23,24
Czy to nie Ja wypełniam niebo i ziemię mówi Pan? I ta informacja upewnia nas, że Duch Święty na pewno nie jest materią, bo nie ma materii, która by napełniała wszechświat. Paweł w swojej mowie w Areopagu mówi:
Dz.17,28
Albowiem w Nim żyjemy i poruszamy się.
Kol.1,16 Ponieważ w Nim zostało stworzone wszystko, co jest na ziemi i na niebie, rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy nadziemskie władze. Umiłowani! Jeżeli macie wyobraźnię, to wyobraźcie sobie wielkość wszechświata, bo ja w żaden sposób wyobrazić go sobie nie mogę. Nie widzę ani początku ani końca, w którąkolwiek stronę moja myśl pobiegnie, nie ma oparcia i to jest właśnie nieskończoność. A jak mówi Biblia, ten nieskończony wszechświat jest w Nim, to jest w Duchu Świętym stworzony. To teraz już znamy wielkość Ducha Świętego czyli wielkość Pana Boga. Jest tak wielki, jak wielki jest wszechświat. Ducha Świętego nie można widzieć, bo Duch Święty jest tak wielki, że umysł ludzki swoim rozumem ogarnąć nie może. Nim się dowiemy, czym jest Duch Święty to chciałbym, aby każdy kto to przeczyta zdał sobie sprawę, że sam wyraz „Bóg” znaczy wszechmoc, mowa tu oczywiście o Duchu Świętym.
1Moj.17,1
Ukazał się Pan Bóg Abrahamowi i rzekł do niego: Jam jest Bóg Wszechmogący. Chcę przez to powiedzieć, że Duch Święty nie jest materią i jest niewidoczny i jest wszechmogący, to jest tak, jak nie można ogarnąć myślą wielkości Ducha Świętego, tak samo nie można ogarnąć ogromu mocy Ducha Świętego. Wystarczy tylko pomyśleć, kto ustalił zależność naszej ziemi od słońca, że od ustalonej orbity nie może, ani się oddalić, ani przybliżyć. I pomyśleć tylko, że nasz układ słoneczny i cały wszechświat jest w próżni zawieszony. A dech życiowy na całej ziemi, wszystkim stworzeniom roślinom kto daje? W księdze Joba tak jest ujęte:
Job34,14-15
Gdyby wziął z powrotem do siebie swojego ducha i ściągnął w siebie swoje tchnienie. To by od razu zginęło wszelkie ciało i człowiek wróciłby do prochu. Kiedy już mamy jakie takie pojęcie co znaczy i kim jest Pan Bóg należy teraz poznać czym jest Duch Święty. Odpowiednikiem hebrajskiego wyrazu „heh-phesh” w greckim jest „psyhe” co z kolei po polsku znaczy umysł, rozum, myśl. Duch Święty więc  to umysł, rozum, myśl. To właśnie swoimi myślami Duch Święty wypełnia wszechświat, to właśnie swoim rozumem czyli umysłem Duch Święty wypełnia wszechświat, to właśnie w Jego myślach poruszamy się. Żeby to jakoś, choćby w minimalnej części przedstawić trzeba się zastanowić np. nad powietrzem, nad jego przemyślnym składem; a woda to cudowna ciecz, bez której nie byłoby żadnego życia na ziemi; a to, że po zamarznięciu lód jest lżejszy od wody i pływa na powierzchni, gdyż inaczej byłby cięższy i płynąc zniszczyłby całe życie w wodzie; a to, że woda jest czepliwa, im cieńszy jest kanalik tym szybciej pnie się do góry i w ten właśnie sposób wszystkie rzeki początek z gór biorą i w ten sam sposób dostaje się do najwyżej położonych gałęzi drzew. A kiedy jesteśmy przy gałęziach, to kto co roku niektóre gatunki drzew budzi ze snu zimowego, a niektórym gatunkom nakazał nie zasypiać na zimę? Kto wymyślił tak cudowne ogrzewanie, które nie tylko ogrzewa, ale i oświetla. I znów, bez tego ciepła i światła nie byłoby życia na ziemi. Kto wymyślił tak niezliczoną ilość form życia na ziemi? Kto daje tak wspaniałe kolory kwiatom? Skąd bierze się zapach? A różnorodność smaków pożywienia, różnorodność owoców? Każdy gatunek o innym smaku. Kto wymyślił krowę, która je zieloną trawę, a daje białe mleko? Czy ktoś pomyślał jak skomplikowana jest ta fabryka? Ile ksiąg trzeba napisać aby ogarnąć to, co nas otacza? Ile mądrości jest w tym co nas otacza. Jestem przekonany, że jeden człowiek nie jest w stanie spisać całej mądrości, która go otacza tu na ziemi. W Nim żyjemy, jak napisał Paweł. A kto z ludzi jest w stanie spisać mądrość, która była potrzebna do stworzenia wszechświata? Z cała pewnością nikt! To właśnie Duch Święty czyli Myśl, czyli Umysł Święty jest właśnie tym Panem Bogiem Wszechmogącym.
Jan 21,25
Wiele też innych rzeczy dokonał Pan Jezus, które gdyby miały być spisane jedna po drugiej, mniemam, że i cały świat nie pomieściłby ksiąg, które należałoby napisać. Tak z całą pewnością nasza ziemia nie pomieściłaby ksiąg, gdyby było zapisane wszystko co uczynił Pan Jezus. I ja kiedyś tego nie rozumiałem, ale dziś cieszę się niezmiernie, że to właśnie rozumiem. Tych parę zdań na temat mądrości Ducha Świętego, który wszystko stworzył, jest niezmiernie mało, zdaję sobie sprawę, ubogo! To jest tylko wskazanie kierunku, aby każdy kto to przeczyta, zastanowił się i pomyślał: ile trzeba było mieć mądrości, aby to wszystko stworzyć co nas otacza. Dowodem na to, że Duch Święty czyli Pan Bóg jest umysłem albo myślą jest:
IKor.2,11 Bo któż z ludzi wie, kim jest człowiek, prócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo kim jest Pan Bóg nikt nie poznał, tylko Duch Boży czyli Duch Święty. A zatem kim jestem ja? Nikt nie wie z ludzi, choćby znali mnie osobiście, bo tylko mój umysł wie, kim jestem naprawdę i tylko moja myśl może mnie zbadać i zajrzeć do mojego wnętrza. Tak samo kim jest Pan Bóg? Nikt z ludzi i nie tylko z ludzi, także z  stworzeń
mam na myśli aniołów, nie wie i nie zna do końca zamysłów Bożych.
Iz.40,13 Kto kieruje Duchem Pana, a czyja rada pouczyła Go? Jeżeli człowiek ma wolną wolę i robi co chce, to tym bardziej nasz Pan i Stwórca Sam kieruje swoim Duchem Świętym, czyli swoim umysłem, myślą. W tym miejscu brzmi to mało przekonująco; do tematu kto kieruje Duchem Pana jeszcze powrócę. Natomiast, że do końca nikt nie zna zamysłów Bożych jest zapisane w:
Job4,18 Oto On swoim sługom nie ufa i swoim aniołom przypisuje braki.
Job15,15
Jeśli nawet swoim świętym nie ufa. To znaczy, że zna środek, czyli ducha każdego stworzenia. O tym upewnia nas:
Jan 2,25
I od nikogo nie potrzebował świadectwa o człowieku, sam bowiem wiedział, co było w człowieku. A powracając do sedna sprawy tj. poznania Pana Boga tu już możemy z całą pewnością ustalić i przyjąć, że: Pan Bóg jest Duchem Świętym, a z kolei Duch Święty jest rozumem, umysłem lub myślą Świętą. I tak poznaliśmy Osobowość wszechświata. Jedyną Osobowość, Osobowość Wszechmogącą. I ta Osobowość Duch Święty jak Pan Bóg Wszechmogący na samym początku, zanim powstał czas, kiedy nie ma jeszcze żadnej materii i kiedy jeszcze nie ma wszechświata, kiedy jest tylko bezmiar próżni, wtedy właśnie, na samym początku Duch Święty wymyśla i rodzi z Siebie postać. Postać, która ma dwie nogi, tułów, dwie ręce z pięcioma palcami każda, dalej postać ta ma szyję, a na szyi głowę. Głowa zaś ma uszy, nos, oczy, włosy i usta. Usta w tej postaci są najważniejsze. A dlaczego? To za chwilę wyjaśnię. I kiedy postać okazuje się doskonała Duch Święty jako Osobowość i jednocześnie od tego momentu jako Ojciec zamieszkuje w głowie tej postaci, która jest Synem. I od tego momentu Osobowość staje się Osobą. Umiłowani! I tak właśnie Ojciec jako Umysł Święty, jako Duch Święty, jako Myśl Święta zamieszkuje w Synu. I od tego momentu Syn staje się Panem Bogiem Wszechmogącym. I od tej pory nazywa Siebie Logosem. Tak też jest zapisane
Jan 1,1 Na początku był Logos, a Logos był u Boga Na samym początku, który jest Duchem, bo przecież Bóg jest Duchem, a Panem Bogiem był Logos od samego Początku.
Jan 1,2
On był na początku u Boga (Ducha).
Jan 1,3
Wszystko przez Pana Boga Logosa powstało, a bez Niego nic nie powstało (cokolwiek tylko istnieje). Umiłowani! Wszystkie Biblie świata mają napisane: „a Bogiem był Logos”, to dlaczego nikt nie chce wierzyć, że tylko jeden jest Pan Bóg Logos. Jeżeli we wszystkich Bibliach świata pisze, że „wszystko przez Niego tj. Pana Boga Logosa powstało, a bez Niego nic nie powstało co powstało, to niebo i co w nim, ziemia i to co na niej, wszystko zostało stworzone przez Pana Boga Logosa”. Kiedy czytam pierwsze zdanie w Biblii, że:
IMoj.1,1 Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię. to powinno pisać że: Pan Bóg Logos stworzył niebo i ziemię. I taka jest prawda, czy to się komuś podoba czy nie. Ja wiem, że dla wielu będzie to szokiem, ale cóż nic na to nie poradzę. W tym miejscu należy dwie sprawy wyjaśnić, mianowicie: wyraz „Logos” znaczy to samo co polski wyraz „Słowo”, celowo użyłem greckiego odpowiednika polskiemu, bo polski wyraz chociaż ma to samo znaczenie, to nie oddaje właściwie sprawy ponieważ w polskiej gramatyce wyraz „Słowo” jest rodzaju nijakiego, natomiast wyraz o tym samym znaczeniu jest rodzaju męskiego. I tak, po polsku brzmi to tak: A Bogiem było Słowo. W tym wypadku wyraz „było” odnosi się jakby do dziecka, natomiast używając greckiego wyrazu „Logos” oddaje tekst prawidłowo.
Jan 1,1
Na samym początku był Logos (zrodzony przez Ducha Świętego i od czasu zrodzenia Pan Bóg Logos staje się jedynym Panem Bogiem Wszechmogącym). A teraz należy wyjaśnić dlaczego rodzi Sobie postać, którą nazywa Słowem, przecież jako Duch Święty jest Panem Bogiem Wszechmogącym, więc po co to całe zamieszanie. Zastanówmy się razem, żeby wszystko stworzyć tak jak to jest stworzone, trzeba było wszystko bardzo dokładnie przemyśleć. Czas, którego użył Duch Święty na przemyślenie nie jest podany, gdyż jako taki, który jest w naszym pojęciu nie istniał więc przemyślenie trwało do czasu zrodzenia siebie w postaci. I w tym miejscu następuje zgodnie z tym co jest napisane w ew. Jana 1,1, że na samym początku Duch Święty rodzi dla siebie postać. I dopiero będąc w postaci Logosa stwarza wszystko. Przede wszystkim postać jest potrzebna, aby na tronie w niebie było widać, że tron nie jest pusty. I tak każdy, kto przechodzi przed tronem oddaje pokłon, gdyż inaczej gdyby zasiadł Duch Święty, który jest Myślą byłby niewidoczny i tron wyglądałby na pusty.
Hebr.1,8
Lecz do Syna: tron twój o Boże na wieki wieków. Czyli na zawsze będzie na tronie siedzieć Widzialna część Pana Boga, natomiast niewidzialna jako umysł, myśl jest w Nim i w całym wszechświecie. Od tej pory jasne stają się słowa:
Hebr.1,9
Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość. Dlatego namaścił cię o Panie Boże Duch Święty Twój olejkiem wesela jak żadnego ze stworzeń, które stworzyłeś, chociaż ci towarzyszą. Ezechiel miał wizję i w tej wizji oglądał tron i Tego kto na nim siedzi.

 
 
 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego