panmojbogmoj

Idź do spisu treści

Menu główne

Rozdzial III - strona 12

Pan Mój Bóg Mój > Rozdzial III - KRÓLESTWO BOŻE > KRÓLESTWO BOŻE cz.1
 

1Jana4,1-2 Umiłowani, nie każdemu duchowi wierzcie, lecz badajcie duchy, czy są z Boga. Po tym poznawajcie Ducha Bożego: Wszelki duch który wyznaje, że Pan Jezus Chrystus Bóg Wszechmogący przyszedł w ciele, z Boga jest.
1Jana4,4-6
Wy z Boga jesteście dzieci, i wy ich zwyciężyliście, gdyż Ten, który jest w was Duch Chrystusowy większy jest, aniżeli ten, który jest na świecie. Oni są ze świata, dlatego mówią jak świat mówi i świat ich słucha. My jesteśmy z Boga, kto zna Boga Pana Jezusa Chrystusa słucha nas, kto nie jest z Ducha Chrystusowego nie słucha nas. Wiara ma być połączona z uczynkami czynionymi z miłości. Do kogo? Do Pana Boga Jezusa Chrystusa oraz wszystkich ludzi.
1Jana4,20-21
Jeśli kto mówi: Miłuję Boga, a nienawidzi brata swego, kłamcą jest, albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi. A to przykazanie mamy od Niego, aby ten, kto miłuje Boga miłował i brata swego.
1Jana4,7
Umiłowani, miłujmy się nawzajem, gdyż miłość jest z Boga, i każdy kto miłuje z Boga się narodził i zna Pana Boga Jezusa Chrystusa. Nie można bardziej okazać miłości jak tylko tak, że się życie oddaje za przyjaciół. Tak też Pan Bóg wielce nas umiłował, że przyszedł na świat w postaci syna człowieczego i oddał swoje życie za nas.
1Jana4,11
Umiłowani, jeżeli Bóg Pan Jezus Chrystus nas tak umiłował, że oddał za nas życie i myśmy powinni nawzajem się tak miłować. Na ten temat wypowiada się Sam Pan Jezus Chrystus, który daje wskazówki do doskonałej miłości, dzięki Duchowi Świętemu, który ma być w nas i w nas skutecznie ma działać, bo tylko dzięki Duchowi Bożemu jesteśmy zdolni do wielkich rzeczy i do wypełnienia całkowicie Jego woli.
Jan15,12-14
Takie jest przykazanie moje, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem Większej miłości nikt nie ma nad tę, jak gdy kto życie swoje kładzie za przyjaciół swoich. Jesteście przyjaciółmi moimi, jeśli czynić będziecie, co wam przykazuję. Miłujmy się wzajemnie, bo wtedy Pan Jezus, który jest miłością zamieszka w nas i miłość dojdzie w nas do doskonałości.
1Jana4,12-13
Boga, który jest Duchem Świętym, nikt nigdy nie widział; jeżeli nawzajem się miłujemy Bóg, mieszka w nas i miłość Jego doszła w nas do doskonałości. Po tym poznajemy, że w Nim mieszkamy, a On w nas, że z Ducha swojego Świętego nam udzielił. Dlatego, gdy przyszła wiara w Pana Jezusa Chrystusa musi być połączona z miłością do wszystkich ludzi, bo to jest drugi, bardzo ważny czynnik Królestwa Bożego.
1Kor.4,20
Albowiem Królestwo Boże zasadza się nie na słowie, lecz na mocy Ducha Chrystusowego działającego w nas.
1Jana3,18
Dzieci, miłujmy nie słowem, ani językiem, lecz czynem i prawdą.
Gal.5,5-6 Albowiem my w duchu oczekujemy spełnienia się nadziei usprawiedliwienia z wiary. Bo w Chrystusie Panu Jezusie ani obrzezanie na ciele, ani nie obrzezanie nic nie znaczy, lecz wiara, która jest czynna w miłości.
Jak.2,26
Bo jak ciało bez ducha jest martwe, tak i wiara bez uczynków jest martwa.
Jak.3,13
Czy jest między wami ktoś mądry i rozumny? Niech to pokaże przez dobre postępowanie uczynkami swymi, nacechowanymi łagodnością i mądrością.
Jak.2,14-16
Cóż to pomoże bracia moi, jeśli ktoś mówi, że ma wiarę, a nie ma uczynków? Czy wiara może go zbawić! Jeśli brat albo siostra nie mają się w co przyodziać i brakuje im powszedniego chleba. A ktoś z was powiedziałby im: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i nasyćcie, a nie dalibyście im tego, czego ciało potrzebuje, cóż to pomoże? Bracia i siostry! Sam Pan Jezus wskazuje drogę do doskonałej miłości i nie tylko słowami! Czy to nie Pan Jezus czynił dobrze ludziom na ziemi? Czy nie uzdrawiał, czy nie pocieszał, czy nie karmił? Wśród korzystających z dobrego byli również ci, którzy mieli złe zamierzenia, którzy pełni byli nienawiści. Ale mimo wszystko Pan Jezus uczy nas:
Łuk.6,27 Ale wam, którzy słuchacie, powiadam: Miłujcie nieprzyjaciół waszych, dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą.
Łuk.6,32-33
A jeśli miłujecie tych, którzy was miłują na jakąż wdzięczność zasługujecie? Wszak i grzesznicy miłują tych, którzy ich miłują. Jeśli bowiem dobrze czynicie tym, którzy wam dobrze czynią, na jaką wdzięczność zasługujecie? Wszak i grzesznicy to samo czynią.
Łuk.6,35-36
Ale miłujcie nieprzyjaciół waszych i dobrze czyńcie i pożyczajcie nie spodziewając się zwrotu, a będzie obfita nagroda wasza i synami Najwyższego będziecie, gdyż On dobrotliwy jest (pokazał to uczynkami swymi) i dla niewdzięcznych i dla złych. Bądźcie miłosierni, jak miłosierny jest Ojciec wasz Pan Jezus Chrystus. Zobaczmy jakie efekty przyniosły te słowa uczniowi Pańskiemu Szczepanowi, który będąc pełen Ducha Świętego prosił Pana Jezusa by nie poczytał nieprzyjaciołom jego tego grzechu, morderstwa, które na nim dokonywali.
Dz.7,60 A padłszy na kolana, zawołał donośnym głosem: Panie nie policz im grzechu tego. A gdy to powiedział skonał. Spójrzmy teraz na tych, którzy dzięki wierze zdolni byli do czynów, których nikt z nas nie byłby w stanie uczynić. Bo czy ktoś z nas byłby w stanie zabić własne dziecko, gdyby otrzymał taki rozkaz od Pana Jezusa Chrystusa? A jednak Abraham, człowiek Boży to uczynił, gdyż zawierzył Panu Bogu. Bóg Wszechmogący Pan Jezus Chrystus chce przede wszystkim miłości, a nie ofiary. Zwłaszcza bezsensownej ofiary, którą ludzie składają w różnym celu i w różny sposób i dla różnych tzw. bogów. Bo czy dla allaha ludzie nie oddadzą swego życia, czy nie uważają się za ludzi wybranych, gdy giną na wojnie ich dzieci, stając się żywymi tarczami. Czy tego chce Bóg Wszechmogący Pan Jezus Chrystus?

 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego